Frederik Herregods Photography

Een hele tijd geleden maakte ik voor het gratis studenten magazine Monk (gemaakt door studenten van de KHM) een portret van nieuwkomer bij de Mechelse jeugdraad Jan. Hij zou er instaan bij het organiseren van fuiven. Omdat ik de foto voor zichzelf wou laten spreken had ik zelf een voorwerp meegebracht. Als “prop” had ik uit de coulissen van de TV studio’s van de KHM een oude, lichtjes aftakelende discobal gevist. Mijn idee was om Jan te vragen of hij de bal zou vasthouden alsof het een glazen bol was waaruit al zijn fuif ideëen zouden komen.

En omdat ik een bol in mijn beeld gebruikte kon ik het natuurlijk niet laten om een breedhoek portret te maken (17mm)

Maar ondanks het feit dat de twee bovenste beelden mijn absolute favorieten waren zijn ze nooit gepubliceerd geweest. De redacteurs hebben uiteindelijk voor een veel conservatiever beeld gekozen dat ik persoonlijk minder sterk vond. Ben ik de enige die er zo over denkt?

Als je no nooit op voorhand op een locatie bent geweest kan je alleen maar hopen dat het licht en de omgeving meevallen. Als je een danszaal boekt in een gemeentelijk sportcentrum kan je er vaak zeker van zijn dat dat niet het geval zal zijn. De danszaal waarin ik de twee buikdanseressen had een grijze vloer gele muren  en groen blauwe gordijnen. Waarschijnlijk geen enkel probleem om er je danspasjes in te oefenen maar niet echt een gedroomde achtergrond voor fotografen. Maar als je huidige en mooiere locatie op een paar uur voor de shoot afbelt dan heb je vaak heel weinig keus.

Maar met wat technische kennis en creativiteit valt er wel aan alles een mouw te passen. Zo kregen de flets gele muren in de zaal een warme beige bruine tint en gebruikte ik de gordijnen in de zaal alsof ze gordijnen waren in een of ander Indisch paleis (met een fikse dosis verbeelding).

Dankzij het gebruik van flitsen hoefde ik mij ook absoluut geen zorgen te maken over het omgevingslicht (fluorescerende TL buizen).

Geeky stuff: Alle foto’s zijn gemaakt met een Eos 400D in combinatie met een 17-40 L of een 50mm 1.8. Voor de belichting gebruikte ik een Canon 580EX II door een Lastolite softbox(aanbevolen speeltje, voor deze shoot gebruikte is slechts 1 van de 2 diffusie schermen om zoveel mogelijk licht uit te softbox te halen) en een nikon SB-26 (met uitgeklapt diffusiescherm) om de gordijnen te belichten.

Zij die mij volgen op Twitter en facebook hebben waarschijnlijk al gezien dat ik een tijdje geleden een fotosessie heb gedaan met twee buikdanseressen. Het duo had me gevraagd om een foto te maken voor de affiche van hun nieuwe show en daar ging ik maar al te graag op in. Omdat de shoot zou doorgaan rond 21u in een danszaal zoals er dertien in een dozijn zijn, was ik onmiddelijk zeker dat ik mijn softbox zou moeten bovenhalen. In combinatie met wat geleende flitsen van Ake (waarvoor eindeloze dank en eeuwige roem) zorgde ik ervoor dat ik op zowat alles was voorbereid.

We zijn de avond gestart met wat geposeerde portretten en wat tragere bewegingen om zeker te zijn dat ik goeie foto’s voor de affiche had voor we aan de meer experimentelere beelden begonnen.

Dit is dan ook het resultaat van die eerste reeks.

Later meer….

Afgelopen week was een geweldig hectische week en de chaos is nog niet voorbij. Fotoshoots, stage, eindwerk journalistiek… alles loopt een beetje door elkaar. Hopelijk krijgt mijn agenda volgende week weer wat meer structuur

Omdat ik heel weinig tijd heb en de blog de laatste dagen nogal stil was, post ik snel een voorsmaakje van wat ik deze week heb uitgestoken.

Zo stelde Alex Angew het ooit.

Op dit moment ben ik bezig met een fotoshoot en ik post regelmatig updates via Twitter en Facebook.
Wie meer wil weten moet zeker eens gaan kijken op mijn Twitter of facebook pagina.

Nu tijd voor foto’s die mij een stuk beter smaken. Na al het gedoe met hard licht heb ik op mijn hoofdlicht (1 Canon 580 EXII) een softbox gezwierd (Lastolite Ezybox). en dat creëerde onmiddelijk een licht dat een stuk zachter was. Met de Softbox als hoofdlicht een “home made” papieren reflector en de zon als “invul” licht en een klein haarlichtje maakte ik deze foto’s van mijn liefste wederhelft.

Hier zie je waarom ik zo geweldig met haar overeen kom: 110% Kristien

Ik heb het een tijdje geleden al eerder gezegd ik maak en post eigenlijk veel te weinig foto’s van mijn misses. In voorbereiding van een grote shoot later deze week heb ik een hoop flitsmateriaal gekocht/geleend/gemaakt. Geen beter moment om aan mijn liefste te vragen of ze voor de lens wou staan. Dat deed ze maar al te graag en ze ging er volledig in op.

Op deze eerste twee foto’s heb ik haar enkel belicht met één “ruwe” flits dus geen softboxen of paraplu’s komen er nog van ver of van dichtbij bij kijken.

Ik ben eigenlijk geen grote fan van extreem hard licht zoals dit. Vandaar post ik morgen een hoop “zachtere” foto’s. Maar bij wijze van experiment vond ik ze wel leuk.

Een van de leukste portretten die ik de afgelopen maanden heb gemaakt is vast en zeker deze ! Ik maakte deze foto van docent en Jim Tv camera man Kris Hoof omdat hij deelnam aan de Supo Poest Tandpastasmile wedstrijd. Plan is heel simpel de docent/e met de mooiste tandpasta smile wint:

Danku aan iedereen voor de lovende woorden over mijn portfolio zo’n dingen worden echt wel geapprecierd. Het evenement was echt wel heel interessant. Hoewel de lezing van Charlie anders was dan ik verwacht had. Ik dacht dat hij meer zou vertellen over hoe hij begonnen is en een beetje over compositie zou praten. Maar hij had het vooral over zijn ervaringen als tourfotograaf bij Deus en Novastar en dat was eigenlijk even interessant. Tijdens de “lezing” konden we ook vragen stellen en heb ik gerust wat doorgevraagd.

Na de lezing kregen we de kans om wat feedback te krijgen van Ellie Van den Brande en ze vond dat er heel veel sfeer in mijn beelden zat en als concertfotograaf kun je dat toch als een redelijk groot compliment zien. Maar ze heeft me wel op enkele dingen gewezen die mij eigenlijk nog niet opgevallen waren dus opnieuw heel interessant. Het is ook altijd leuk om eens andere fotografen zoals Anna Van Aarschot, Xavier Vankeirsbulck en Frederic Sodermans (een van de gelukkigen) eens te ontmoeten.

Uiteindelijk ben ik niet geselecteerd maar uiteindelijk bleek het dat ze op zoek waren naar (zonder hoogdravend te willen klinken) mensen die minder ervaring hadden en ze op die korte tijd toch een en ander konden bijbrengen.

en om deze lange tekst af te sluiten nog snel drie beelden uit het portfolio dat ik Ellie voorlegde.

Enkele weken terug werd ik samen met twee journalisten uitgenodigd bij Eva Brems. Mensen kijken steeds raar wanneer je als fotograaf hun living inspecteert naar lichtbronnen en mogelijke achtergronden. Ten huize Brems was het eigenlijk helemaal niet zo moeilijk om een fijne locatie te vinden.

Een groot raam in combinatie met een staanlamp zorgden voor de belichting. Beide lichtbronnen hebben wel een andere kleur (daglicht en tungsten) maar Veto is zwart/wit gedrukt dus lag ik hier niet echt wakker van. En in dit geval is werken de twee ook mooi samen het raamlicht zorgt voor de algemene belichting terwijl de lamp de huidtonen en de kleur van haar haar een beetje opwarmt.

(Deze foto ziet er trouwens stukke beter uit in Safari of explorer.)