Frederik Herregods Photography

Tijdens mijn reis naar Bretagne heb ik vele prachtige landschappen gezien en een aantal fijne steden en dorpjes bezocht. maar er is toch één plaats die er met kop en schouders bovenuit stak. De Pointe du Raz. Het punt is, volgens Wiki, het “verst uitstekende punt van de westelijke deel van Bretagne” (een flinke boterham dus!). 

Maar nu terug naar de essentie. De Pointe du Raz is zo een plek die je even doet beseffen dat hoe veel macht de mens ook heeft, we blijven nog steeds een erg klein wezentje in een gigantische wereld. Meters hoge rotsen die steil naar beneden gaan. De woeste zee die er tegenaan beukt. you get the image! (voor ik poëtisch word)

(klik op de foto voor een groter beeld)

Zo ziet het eruit in Google Maps.

Omdat vandaag een erg mooie zomerdag was, kan ik het dan ook niet laten om vandaag wat beelden van de schaarse zomerse momenten van mijn Bretagne reis te posten. Om toch wat in de sfeer te blijven. 

Het was vaak grauw in Bretagne, maar die paar dagen dat de zon scheen waren een echt geschenk.
See for yourself!

Deze foto’s zijn gemaakt in Bénodet, aan de monding van de Odet. 

Tech: Al deze beelden zijn trouwens gemaakt met de 17-40 F4 L, erg fijn lensje om mee te werken !!

Naast de Kreuners stonden er ook nog andere artiesten op het programma.  Sergio en zijn ladies. Born Crain (wie ?) en Udo om er maar een aantal te noemen. Niet bepaald het soort muziek waar ik wild van sta. Maar aangezien ik er toch naartoe ging kon ik mijn persoonlijke voorkeur even goed opzij zetten en gewoon denken aan de foto’s !

De snoeper !

Voor meer foto’s van de beleuvenissen kan je altijd terecht op mijn Flickr pagina.

Ondanks het feit dat ik vrijdag avond naar de laatste avond van de beleuvenissen ben geweest en er ,zoals gewoonlijk, een massa foto’s heb gemaakt laat ik de concert foto’s even voor wat ze zijn. Vanaf morgen begin ik met iets anders. Ik hou wel van wat diversiteit op mijn blog.

“Aangezien veel fotografen dit blog lezen, spendeer ik graag af en toe eens een postje aan de meer technische kant van fotografie. Het zal iets technischer zijn als anders. een waarschuwing!”

Ik ga binnen twee uurtjes de laatste avond van de beleuvenissen fotograferen. Maar terwijl mijn batterijen opladen, wil ik het nog even (zoals beloofd) hebben over concertfotografie.

Ik kan mezelf geen ervaren rot noemen, die 20 jaar ervaring achter de kiezen heeft (eigenlijk mag ik al blij zijn dat ik al 20 jaar op deze aardbol rondspring). Maar na het aantal optreden dat ik reeds gefotografeerd heb, heb ik toch een paar dingen geleerd. Ik voel me dan ook lichtjes verplicht om hier en daar een beetje tekst en uitleg te geven. Al wat ik nu weet heb ik “the hard way” geleerd(zelf proberen tot er iets acceptabel uit de camera kwam en dat dan verbeteren), heb ik gelezen in magazines of op het net of komt van advies van andere fotografen. 

Het belangrijkste bij het maken van concertfoto’s is de controle hebben over je camera. Dat zal ook ongeveer het enige zijn waar je controle over zult hebben. Moderne reflex camera’s (alles wat ik hier zeg gaat over DSLR camera’s, maar indien je point en shoot dit ook aankan, blijft de basis dezelfde) zijn vaak gebouwd om het werk voor jouw te doen. Maar die camera heeft het, of het nu een D3 (riskant! straks heb ik een horde Nikonians tegen mij) is of een 400D, ook niet altijd juist.In een concertzaal gaat je camera,  negen kansen van de tien, zeggen dat er te weinig licht is. Dus de bedoeling is juist om je camera wijs te maken dat er genoeg licht is om een deftige (lees: uit de hand bruikbare) sluitertijd te krijgen. Daar zijn een aantal mogelijkheden voor.

Mijn 400D heeft geen spotmeting maar toch gebruik ik een DIY variant. Meeste toestellen hebben een aantal focus punten. De 400D heeft er 9. Die focuspunten kun je manueel instellen. Maar wat sommigen niet weten is dat je de lichtmeter van je toestel ook rekening gaat houden met dit punt. Richt dit punt op een lichte vlek op bv het voorhoofd van de zanger dus de ontspanknop half in en plots zullen sluitertijd of diafragma (afhankelijk van de “priority-mode”) de “hoogte inschieten” en zal je onderwerp mooi belicht zijn.

Sommige fotografen stellen hun camera liever manueel in, maar dat vind ik persoonlijk een te trage manier van werken. Ik gebruik meestal diafragma-voorkeurs programma (wanneer er acceptabel licht is, een luxe dus) of sluitertijd-voorkeur (voor wanneer ik mijn camera wil dwingen om niet onder 1/50e-1/60e te gaan). Zo kan ik snel reageren wanneer er plots een hoop extra lichten aangaan en vb een extra scherpe foto krijgen door het diafragma toe te draaien. Een instelling van f 2.8 of 1/125e is een mooi begin en naarmate het licht kan je die waarden naar boven of beneden halen.

Wat iso betreft start je best vanaf 400 (feeling lucky!) en werk je zo je weg naar boven. 

Witbalans laat ik ook steeds in auto staan. Het heeft weinig zin om je toestel in te stellen op een bepaalde kleurtemperatuur terwijl er groene, gele, rode of blauwe lichten naar je artiest worden gericht. Op auto kan een modern toestel meestal volgen. Maar dan nog zul je hem moeten aanpassen in post-productie (zie RAW).

Werk ook in reeksen! Reeksen zorgen ervoor dat als er echt geen (bijna) licht is je nog foto’s kan maken op 1/30e of lager(omdat je de beweging van het indrukken van de knop alleen aan het begin van de reeks doet). Gebruik ook de AI focus mode(combinatie van one shot (stil beeld) en servo (bewegend) zo volgt je camera de artiest als hij rondspringt als geen gek maar focust hij ook goed wanneer hij stil staat.

Als je computer het aankan, fotografeer je best in RAW, dan kan je een onderbelichte foto alsnog redden van de onverbiddellijke “delete-knop”. 

Concert fotografie hoeft qua materiaal niet duur te zijn. alle concert foto’s die hier staan zijn gemaakt met de 50 mm 1.8. Maar veel lenzen met f/2.8 zijn perfect geschikt. Een grip kan ook heel handig zijn. Het zorgt ervoor dat een kleine camera net iets meer weegt en zo kan je hem niet iets stabieler houden. Daarbij komt ook nog het feit dat je toestel er zo een beetje uit ziet als een 1D of een ander pro toestel. Een security die geen kaas heeft gegeten((90%?) van fototoestellen laat je op die manier soms gemakkelijker door (maar dat weet je niet van mij !!). 

Oh ja nog één ding: Flits is voor mij een absolute NO-GO!! Ik ben zelf gitarist in een band en niets is zo lastig als een flits in je ogen. Zo’n flits van een compact valt nog mee. Maar zo’n knaller van een Canon 580 EX of een SB 800 kan pijn doen(letterlijk!). Sommige fotografen doen het, maar ik maak er mijn punt van om het niet te doen.

Nog een laatste foto om af te sluiten! Dit is een school voorbeeld van werken onder hele slechte licht omstandigheden.

Zo dat was een hele kluif. Maar als er één iemand iets aan heeft ben ik een dolgelukkig mens( ondanks dat ik niet snel tevreden ben). 

Extra tips? vragen? shoot away!

ps: Om misverstanden te vermijden, ik ben niet de fotograaf op de eerste foto.

Het derde en laatste reeksje van het optreden van de Kreuners op de Oude Markt in Leuven. Het enige wat er nu nog volgt is een postje met wat extra info en bedenkingen.
In tegenstelling tot wat velen zeiden vond ik het toch een geslaagd optreden. Ik hoop ze deze zomer nog een paar keer te zien.

Zoals beloofd, het vervolg. Deze keer is een een selectie zwart/wit foto’s geworden en het is nog niet gedaan.

Ik weet het, ik ben een wispelturig mens. Ik ging normaal wachten met het publiceren van mijn foto’s van De Kreuners en eerst die van Frankrijk tonen. Maar ik ga jullie dus toch eerst de foto’s van de Walter en co tonen. Laat ik het op de nieuwswaarde steken .

In tegenstelling tot wat er in de vorige post gegokt werd, zijn deze foto’s niet in Gent gemaakt, maar op de Beleuvenissen. In Leuven !

Hier gaat ie dan. Het eerste reeksje van De Kreuners.

Wordt vervolgd…

Waar ik deze vrijdag aan het fotograferen was! 

het is weer even stil op dit blog. Dat is juist. Maar daar is een heel simpele reden voor. (Te) veel hooi op mijn vork nemen, is die reden. Het editen van mij foto’s van Bretagne vordert goed. Maar er is ondertussen nog werk bijgekomen. Maar daarover later meer. De foto hierboven is een klein voorsmaakje van wat er na mijn foto’s van Frankrijk op dit blog te zien zal zijn. 

In de Volgende post zitten we terug in “La France”

Net zoals in ons eigen landje was het in Bretagne ook niet echt schitterend weer. Maar dat liet ik absoluut niet aan mijn hart komen. Ik heb heel eventjes tijd gevonden om een paar foto’s van de onze eerste dag in Bretagne te bewerken.

Hier zijn er al twee om de “honger” te stillen.

Uitzicht op een stuk van het stadje Bénodet, gezien van Sainte-Marine

la Pointe De Combrit

Het weekje Bretagne zit er spijtig genoeg op. Maar het was geweldig. Als je wilt genieten van een streek met een prachtige omgeving en héél lekker eten, ga dan zeker naar Bretagne. 

Als resultaat van dit reisje zitten er nog meer dan 800 foto’s in mijn lightroom te popelen om geselecteerd en gepubliceerd te worden. Maar wegens de hoeveelheid foto’s en het drukke schema dat er aan komt (Zomervakantie? Waar? wanneer?) ,gaat dat nog een tijdje duren voor alle foto’s afgewerkt zijn.

Ondanks dat alles kon ik het toch niet laten om al één foto met jullie te delen.