Frederik Herregods Photography

Het is zover, we hebben vannacht de klok een uurtje verder gezet (en ja ik ben dat glad vergeten, sorry Dikkie). Dat wil zeggen dat er nu langer zonlicht is, of met andere woorden meer tijd om te fotograferen in natuurlijk licht. Sportfotografie, om maar een voorbeeld te noemen.

Soprtfotografie is één van de dingen waarin ik me zeker wil gaan verdiepen. Ik fotografeerde vroeger heel veel rally/race wedstrijden. Maar ik beperkte me slechts tot de auto’s zelf. Zoals 99,9% van de fotografen in de autosport dat doen. Binnenkort ben ik van plan om de focus meer op de rijders en de sfeer er rond te leggen. Maar ik ga me natuurlijk niet beperken tot autosport, er zijn nog veeeel meer interessante outdoor sporten. Later zal je, terwijl ik me er in verdiep, dus nog meer posts zien over dit onderwerp.

Maar nu even to the point: als titel voor deze post staat volley. Het gaat meer bepaald om beachvolley. Een tijdje terug kwam ik op YouTube een filmpje tegen van beachvolley fotograaf Mike Ranz die vertelt over zijn ervaringen als fotograaf voor deze sport (hij heeft o.a de Olympische Spelen van Sydney op zijn palmares staan). Ik kon het dan ook niet laten om dit filmpje te delen.

Een week of twee geleden was ik samen met een vriend aanwezig als fotograaf op de NVAO voorjaarsconferentie. Het evenement had plaats in de zalen van de Lamot-site. “Een plaats waar het kruim van het hoger onderwijs samen komt” Om het in de woorden te zeggen van Maarten Goethals (Hoofdredacteur van het studenten weekblad VETO), één van de aanwezigen. De lezigen die er plaats hadden gingen vooral over beoordeling van studenten, kwaliteitslabel etc. Niet al te boeiende materie voor iemand als ik. Hier zijn een paar beelden

Lezers van dit blog zullen het al wel gemerkt hebben. Chase Jarvis is een fotograaf die ongelofelijk veel invloed heeft op mijn manier van fotograferen. Daarbij komt ook het feit dat hij genoeg filmpjes op het internet heeft staan om mijn half blog mee te vullen.

Dus gaan we er nu nog eens van profiteren.

Dit is er eentje dat niet van Chase Jarvis Inc. komt maar van een bedrijfje dat Uppercut images heet. Het is een mooie, (absoluut niet technisch) grappige montage van de hilariteit die er volgens mij altijd hoort te zijn op een foto set. Erg leuk ook naar te kijken.

Richard Walch is een van mijn favoriete sportfotografen. Ik heb voor het eerst van hem gehoord op de Canon Eos Discovery Days waar hij in een promotioneel filmpje over de Canon EOS 1D Mark III vertelde (absoluut mijn favoriete camera!!).

Hij is gespecialiseerd in sneeuw en water fotografie. Denk maar aan disciplines zoals snowboarden, skiën maar ook zeilen en surfen. Onlangs vond ik twee filmpjes over hem terug op YouTube (waaronder het eerste filmpje het bewuste Canon filmpje is, zitten wel wat nuttige tips in):

Bij het tweede filmpje hoort nog een Apple Pro Profile waarin je nog meer informatie vindt over Richard.

Meer info en het portfolio van Richard Walch surf naar www.richardwalch.com 

Herriner je die post van het taalbad schooltje in Charleroi nog, er was nog een foto die ik niet kon achterwege laten.

Een portretje:

De meeste mensen die wel eens vaker dit blog lezen zullen wel gemerkt hebben dat ik gewoonlijk fotografeer met Canon. Maar dat wil niet zeggen dat ik een rasechte “Canon-Hoer” ben die alleen denkt dat Canon de max is en de rest is nagenoeg rommel. Helemaal niet! Als er nog een merk is waar ik een grote fan van ben dan is het Nikon.

In een vorige post vond je nog een filmpje waarin een Noors fotograaf een Nikon D3 uittestte, nu is het mijn beurt om eens een Nikon uit te testen. Voor een opdracht die ik via de KHM heb gekregen, heb ik een flits nodig. Maar aangezien de uitleendienst van de KHM enkel Nikon materiaal heeft is kon ik geen Speedlite 430 EX bemachtigen. Dus heb ik een Nikon D50 met een SB 600 gekozen. En ik moet zeggen met wat geprul en gepruts is het een hele leuke set. De Canon 400D komt ook wel mee, voor zien van een 50mm lens voor de niet ingeflitste portretten. Meer ervaringen met de D50 en de SB600 komen later nog!

Op school, in de richting journalistiek aan de KHMechelen, werken we naast ons portfolio allemaal samen aan hetzelfde project namelijk Supo. Supo is een website gemaakt voor jongeren en door jongeren (lees studenten journalistiek). Omdat het project volgend jaar een grote stap voorwaarts maakt. werden er een aantal piloot opnames gemaakt.

Zo ook voor het onderdeel SupoRadio. Onze werkgroep had een opdracht om een programma uit te bouwen rond een centrale gast. De naam van het programma: “Koffie” (mmm). De gast komt dus letterlijk bij ons op de koffie. De allereerste gast was niemand minder dan Geert Lambert. de Spirit-politicus is helemaal vanuit Oostende te komen om eens door ons, studentjes (en vooral door Jonathan, de presentator), eens op de rooster  gelegd te worden.

Het resultaat was een heel gevarieerd en interessant interview. Mr. Lambert had ook zelf voor de muziek gezorgd, tot ieders verbazing is hij een fervente StuBru luisteraar en is de Petrol in Antwerpen hem niet vreemd.

Michiel en ik zorgden voor de foto’s:

Meeste top fotografen werken met een hele kleine crew van 3 of 4 man naast de fotograaf. Commercieel fotograaf Chase Jarvis werkt vaak met meer dan 20 man aan grootscheepse projecten. Dit project in Nieuw-Zeeland is er zo een. Om Case te citeren: “sometimes it takes a village”

Sinds de halve wereld de laatste Bond-film Casino Royale zag is het pokeren opnieuw tot leven gekomen, plots kent iedere student de regels van Texas Hold ‘em  en gaan er honderden zij het niet duizenden euro’s over salontafeltjes in menig kot.

Maar voor zij die, zoals ikzelf, niet graag het geld naar buiten gooien aan een kansspel zijn er natuurlijk ook de freeroll’s Everest poker organiseerde afgelopen zondag de Vlaamse preselecties voor hun EPEC (Everest Poker European Championship).

“The Love for Humanity” is volgens World press photo winnaar Spencer Platt het belangerijkste aspect dat een fotojournalist moet hebben als hij een verhaal wil vertellen.

In het onderstaande filmpje doet hij zijn filosofie achter zijn manier van werken uit de doeken. Of het nu in Irak is of in New York zijn liefde voor mensen en voor het verhaal is eindeloos. Het leuke aan Spencer platt is het feit dat hij, naast een geweldige fotograaf een ongelofelijk goeie spreker is.

Update: Het embedded filmpje werkt (voorlopig) niet meer aangezien de eigenaar plots heeft besloten dat dit niet mag worden gebruikt op andere sites
Maar dat wil nog niet zeggen dat ik jullie dit filmpje onthoudt: http://youtube.com/watch?v=iQQIp2PEr-s